در حوزه سیاست و جامعه ممکن نیست تمایز، انفکاک، اختلاف، تضاد و بنابراین، تعارض و ستیزه وجود نداشته باشد، مسئله مدنیت، در اساس، عبارت است از جستجوی پاسخی مسالمت جویانه و روادارانه برای این ویژگی اجتناب ناپذیر سیاست و اجتماع. از این رو، مفهوم مدنیت، در اساس مفهومی سیاسی- اجتماعی است. در این کتاب مفهوم مدنیت و ضد آن نامدنیت را همچون مفاهیمی سیاسی - اجتماعی در نظر گرفته میشود.
با تأکید بر برخی از وجوه این دو مفهوم وضعیت نامدنیت سیاسی و اجتماعی در جامعه ایران مورد تحلیل و بررسی قرار میگیرد. نویسنده کتاب پرداختن به این موضوع را از این رو با اهمیت میداند که معتقد است در جوامع در حال گذار به جوامع متجدد - از جمله، جامعه ما - این گذار فقط در مسیر دموکراسی سازی (= دموکراتیزاسیون) به انجام میرسد. در چنین جوامعی هرچه پیشینه سیاست، مناسبات اجتماعی و فرهنگ استبدادی و غیر دموکراتیک طولانیتر و ماندگارتر باشد نامدنیت های سیاسی - اجتماعی به میراث رسیده از آن پیشینه تاریخی روند دموکراتیزاسیون در امروز را با مشکلها و بحرانهای سختتر و عمیقتری مواجه میکند. پس تأکید بر این نامدنیت ها و تلاش برای جایگزینی آن با مدنیت سیاسی و اجتماعی را در جهت غلبه بر مشکلها و بحرانهای سیاسی و اجتماعی جامعه در حال گذار و پیشبرد روند دموکراتیزاسیون میداند.
موضوع کتاب حاضر مدنیت در اندیشه سیاسی و اجتماعی است که از یک پیشگفتار، دو فصل و یک پی گفتار تشکیل شده است. فهرست کتاب بدین شرح است:
پیشگفتار
فصل یکم: در معنای مدنیت و نامدنیت
۱ ۔ دو وجه مفهوم مدنیت
٢- دو وجه مفهوم نامدنیت
2-1- نامدنیت سیاسی
2-2- نامدنیت اجتماعی
ضمیمه فصل یکم: برخی ریشههای نامدنیت در ایران معاصر
فصل دوم: نامدنیت سیاسی و اجتماعی در ایران
1-نامدنیت سیاسی در ایران
۱-۱- نامدنیت سیاسی حکومت استبدادی
1-2- نامدنیت سیاسی مردم در برابر حکومت استبدادی
1-3- نامدنیت سیاسی در میان مخالفان حکومت استبدادی
2- نامدنیت اجتماعی در ایران
2-1- نارواداری اجتماعی
2-2- نامدنیت در محیطهای کار
2-3- کلبی مسلکی اجتماعی
2-4- کینه توزی
2-5- ریاکاری
2-6- خودمداری
پی گفتار: گسترش حوزه عمومی
حوزه عمومی و مدنیت سیاسی و اجتماعی
گسترش حوزه عمومی
ارجاع: قاضیمرادی، حسن (1391) در فضیلت مدنیت: نگاهی به نامدنیتهای سیاسی و اجتماعی در ایران، ناشر: کتاب آمه