کتاب « حمایت‌طلبی سیاستی - راهبردها و روایت‌هایی از سازمان‌های غیرانتفاعی » به بررسی این پرسش می‌پردازد که سازمان‌های غیرانتفاعی چگونه برای ایجاد تغییرات سیاسی فعالیت می‌کنند و چه راهبردهایی بیشترین نقش را در موفقیت آن‌ها دارد. اهمیت این موضوع از آن‌جاست که بسیاری از سازمان‌های غیرانتفاعی در سراسر جهان به دنبال تغییرات اجتماعی‌اند، اما غالباً بر تجربه‌های پراکنده، توصیه‌های مشاوران، یا روایت‌های فردی تکیه می‌کنند؛ در حالی که ادبیات علمی سیاست‌گذاری می‌تواند رفتار آن‌ها را هدایت و تقویت کند. این کتاب تلاش می‌کند فاصله بین عمل و نظریه را کم کند و نشان دهد که حمایت‌طلبی سیاستی چگونه به‌صورت علمی قابل فهم، طبقه‌بندی و به کارگیری است.

با بررسی میدانی و تجربی چگونگی تلاش سازمان‌های غیردولتی برای تغییر سیاست‌ها و قوانین به نفع اهداف اجتماعی، نویسندگان شش راهبرد متفاوتی که سازمان‌های غیردولتی برای تأثیرگذاری بر سیاست عمومی در امریکا به کار می‌گیرند را شناسایی کرده‌اند که عبارتند از:
لابی‌گری(تلاش برای اعمال نفوذ) در حوزه عمومی (Public Lobbying)
شراکت نهادی (Institutional Partnership)
رویکرد درونی-بیرونی « تماس مستقیم با تصمیم‌گیرندگان – بیرونی/ فشار عمومی/افکارعمومی» (Inside-Outside)
اصلاح مستقیم (Direct Reform)
فشار غیرمستقیم (Indirect Pressure)
قدرت عمومی / اجتماعی (Popular Power)

کتاب یکی از کامل‌ترین منابع درباره راهبردهای حمایت‌طلبی سیاسی سازمان‌های غیرانتفاعی است. ترکیب داده‌های تجربی، نمونه‌های واقعی، و چارچوب نظری جامع باعث شده کتاب هم برای کنشگران و هم برای دانشگاهیان ارزشمند باشد. همچنین نویسندگان تأکید می‌کنند که حتی اگر راهبردها به‌صورت علمی و تجربی پشتیبانی شوند، موفقیت سیاسی به شرایط محیطی و تاریخی نیز وابسته است.