لوین ابتدا به بحث «چه کسی حکمرانی میکند؟» میپردازد؛ پرسشی که در مطالعات شهری کلاسیک مطرح بوده است. وی تأکید میکند که در دوره اخیر، حکمرانی شهری فقط بر عهده نهادهای منتخب سیاستی نیست؛ بلکه شبکههای از بنیادها، سازمانهای غیردولتی محلی، شرکتها و نهادهای واسطه وارد شدهاند.
کتاب که براساس چهار سال پژوهش میدانی مردمنگارانه در منطقه Fairmount Corridor بوستون نگاشته شده است، نویسنده با حضور در جلسات، مشاهده فرآیندها، گفتگو با مدیران سازمانهای محلی، بنیادها و فعالان شهری؛ نشان میدهد که چگونه فرآیندهای مشارکت مردمی و پروژههای توسعه شهری، به جای کاهش نابرابری، ممکن است آن را بازتولید کنند.
فصل ۱: تاریخچه و زمینه سیاست توسعه شهری در بوستون
چگونه سیاستهای توسعه شهری در بوستون و ایالات متحده از دهه ۱۹۴۰ تا امروز تغییر کردهاند؛ از پروژههای بزرگ شهری و نوسازی (urban renewal) تا رویکردهای مبتنی بر سازمانهای محلی و بنیادها. نویسنده ریشههای مشارکت محلی، سازمانهای توسعه محلی و نقش بنیادهای خیریه در فرآیند توسعه شهری را ترسیم میکند.
فصل ۲: ورود سازمانهای توسعه محلی و بنیادها به عرصه حکمرانی شهری
این فصل نشان میدهد چگونه CBOها (سازمانهای مبتنی بر اجتماع) «صندلی» خود را در میانه توسعه شهری در منطقه Fairmount پیدا کردند؛ نه صرفاً به عنوان «نماینده آن جامعه محلی» بلکه به عنوان بازیگران تأثیرگذار در فرآیند تصمیمسازی.
فصل ۳: ساخت مرزهای فضاییِ منطقه Fairmount
این فصل نشان میدهد که تعیین مرزهای «اجتماع محلی» یا منطقه، امری فنی نیست بلکه کاملاً سیاسی و استراتژیک است : چه کسانی در آن حضور دارند، چه کسانی بودجه میگیرند، و چه کسانی از پروژهها منفعت میبرند.
فصل ۴: قدرت نمایندگی—سازمانهای محلی، بنیادهای خیریه و فرآیند مشارکت
نویسنده بیان میکند که جلسات مشارکت مردمی (community meetings) اغلب فرمالیتهاند و نتایج آنها چندان تاثیری بر تصمیمات اساسی ندارد.
فصل ۵: منابع مالی، رقابت بنیادها و نابرابریهای محلی
بنیادها و سازمانهای با ظرفیت بالای بیشتر مورد توجه قرار میگیرند و بودجه میگیرند؛ در نتیجه مناطق با سازمانهای ضعیفتر ممکن است از توسعه جا بمانند. این امر به یک چرخه نابرابری تبدیل میشود که طی آن سازمانهای قویتر پول میگیرند، پروژه انجام میدهند، موفق میشوند؛ سازمانهای ضعیفتر عقب میمانند و مناطقشان توسعه کمتری مییابند
فصل ۶: مشارکت ساکنان، مفهوم «اجتماع محلی» و پیامدها
این فصل به این موضوع میپردازد که چگونه مفهوم «اجتماع» به عنوان صدای واحد ساخته میشود؛ در حالی که واقعاً چنین چیزی وجود ندارد. او نتیجه میگیرد که پروژههایی که با شعار مشارکت و کنترل جامعه اجرا میشوند، ممکن است در عمل کنترل را به بخش خصوصی یا بنیادها واگذار کنند، در حالی که ساکنان کمقدرتتر، تأثیرگذاری کمی دارند.